Eski

Ben öldüm. Öldüm ve uzandım mezarıma bir başıma. Karanlık. Bakındım. Kaybolsun diye karanlık. Işık aradım. Ağladım. Ağladım gözyaşlarım ışık olur belki diye. Gözyaşlarım… Çoktan çürümüştü. Anladım ki… Anladım ışıksız bir ülkedeyim. Ben öldüm ve uzandım mezarıma bir başıma. Başladım sonra. Başladım dertleşmeye ölü uzuvlarımla. Bu mezar hiç bu kadar kalabalık olmamıştı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s